Να σταματήσουν οι ποδοσφαιριστές να ξεφτιλίζονται!

Θα το πάμε ανάποδα αυτήν τη φορά και δεν θα το πιάσουμε από την διαιτητική πλευρά. Άλλωστε τα λόγια για τους Έλληνες διαιτητές έχουν στερέψει πλέον…

Ο Αλέκος Αλεξανδρής είχε πει προ ετών σε συνέντευξή του το θρυλικό… «εντάξει, εγώ έπεσα για το πέναλτι, εσύ έπρεπε να το δώσεις;».

Ας το πιάσουμε, λοιπόν, από την πλευρά εκείνου… που πέφτει και όχι εκείνου που το δίνει.

Τα περί «θεάτρου» είναι μια κουβέντα που κρατάει δεκαετίες και εννοείται ότι δεν είναι κάποιο ελληνικό φαινόμενο. Παγκοσμίως το συναντάμε.

Όμως τελευταία στη χώρα μας, αντί αυτό να μειώνεται από τη στιγμή που υπάρχει και το VAR που τα παρακολουθεί όλα με λεπτομέρεια, το βλέπουμε να γιγαντώνεται!

Το πράγμα έχει καταντήσει γελοίο, εντελώς κωμικό, εμετικά τραγελαφικό!

Πλέον σου δίνεται η εντύπωση ότι εκπαιδεύοναι σε αυτό! Ότι είναι μέρος της… προπόνησης: Πώς να δημιουργήσεις fake συνθήκες ώστε ο πρόθυμος διαιτητής να δώσει ένα ανύπαρκτο πέναλτι ή (η τελευταία μόδα) να ακυρώσει ένα γκολ για ανύπαρκτο επιθετικό φάουλ!

Οι ποδοσφαιριστές ξεφτιλίζονται. Αυτο-διασύρονται. Δεν τους νοιάζει που γελάει το πανελλήνιο μαζί τους και τα βιντεάκια με τις γελοίες αντιδράσεις τους σε ένα άγγιγμα (ή και σε καθόλου άγγιγμα) γίνονται viral.

Δεν τους νοιάζει που αυτές οι θεατρικές αντιδράσεις θα μείνουν για πάντα στο ίντερνετ και θα τους ακολουθούν σε όλη τους τη ζωή!

Δεν τους νοιάζει που όσα ωραία πράγματα και αν κάνουν στο γήπεδο στη διάρκεια της καριέρας τους, αυτό που θα μείνει στο τέλος είναι μια εικόνα… Μίκι Μάους! Τους ίδιους δηλαδή να… βάζουν το κεφάλι τους σε έναν αγκώνα και να παριστάνουν -σφαδάζοντας- ότι δέχτηκαν αγκωνιά!

Ή να πηδάει ο επιθετικός για να σκοράρει και να επιδιώκουν μια επαφή της πλάκας, να πέσουν κάτω, να κοπανιούνται λες και τους πυροβόλησαν, μήπως και δημιουργηθεί μια ωραία αιτία ακύρωσης του γκολ!

Ή (το πιο κλασσικό και διαχρονικό) να δίνεις μια γελοία παράσταση για να κερδίσεις μια αποβολή αντιπάλου.

Το παν, μοιάζει να είναι το να δώσεις μια δικαιολογία στον διαιτητή ή τον VARίστα να πει… «υπάρχει επαφή»! Ή το ανέκδοτο που λανσάρεται τελευταία και από τους τηλεκριτικούς: «Απρόσεκτο μαρκάρισμα»!

Να σταματήσουν, λοιπόν, να γελοιοποιούνται. Το ματς μπορεί να το κερδίσουν με αυτή τη θεατρική παράσταση. Ακόμα και το πρωτάθλημα στο τέλος. Θα τους θυμόμαστε όμως σας καραγκιόζηδες που ήθελαν απλώς να κλέψουν!

Υ.Γ: Να το πούμε ακόμη μία φορά, γιατί πρέπει να γίνει μότο:

Αυτός που ονειρεύεται Έλληνες διαιτητές στα ντέρμπι, είναι αυτός που έχει τη δυνατότητα να τους επηρεάσει! Ουδείς άλλος! Όπου ακούτε αποθεωτικά σχόλια για τις… φαεινές ιδέες του Μάκη να ορίζονται Έλληνες στο Κύπελλο, να πονηρεύεστε! Τους θέλουν σιγά-σιγά και στο πρωτάθλημα. Για να φύγουν τα άγχη και να γίνει το έργο… περίπατος!