SportSite.gr Αθλητικά νέα, ειδήσεις
Κατώτερος των περιστάσεων! Σε όλα τα επίπεδα… Αυτές οι δύο προτάσεις νομίζουμε ότι συνοψίζουν την εικόνα του Παναθηναϊκού και περιγράφουν με τον πιο σύντομο τρόπο γιατί ο ΠΑΟΚ κατάφερε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό του φετινού Κυπέλλου Ελλάδας.
Όχι ότι δεν είχε γίνει σαφές από το πρώτο κιόλας μεταξύ τους παιχνίδι πως ήταν το φαβορί. Πέραν εκείνου του αποτελέσματος, του 0-1 στη Λεωφόρο, ήταν η εικόνα των δυο ομάδων. Κάτι ανάλογο επαναλήφθηκε και στη σημερινή ρεβάνς, με το 2-0 να αποδίδει ποδοσφαιρική δικαιοσύνη στο ζευγάρι, για να είμαστε ειλικρινείς…
Σε επίπεδο βελτίωσης, μπορεί να σταθεί η κουβέντα περί καλυτέρευσης ειδικά στα μετόπισθεν. Ωστόσο, συγγνώμη κιόλας, όταν δίνεις τον πιο κρίσιμο αγώνα της χρονιάς και καταλήγεις να τον τελειώσεις χωρίς κλασική φάση για γκολ, υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα μεγάλο!
Δεν ήταν η πρώτη φορά βέβαια, που οι «πράσινοι» πήραν κάτω από την βάση σε επίπεδο δημιουργίας, εκτέλεσης, αποτελεσματικότητας. Τους έχει… ξανασυμβεί, σε όλες τις αναμετρήσεις του τελευταίου μεγάλου διαστήματος. Είτε μιλάμε για ντέρμπι, είτε για ευρωπαϊκά ματς ή απλώς «δύσκολα» παιχνίδια.
Το ντέρμπι ξεκίνησε με τον ΠΑΟΚ να μπαίνει σε αυτό με την «λογική» ότι δεν είχε προβάδισμα από το πρώτο ματς. Μάλιστα, θα μπορούσε να πάρει το προβάδισμα από νωρίς, αν αξιοποιούσε τα… δώρα των παικτών του Παναθηναϊκού! Οι οποίοι από την πλευρά τους έκαναν πολλά και επιπόλαια λάθη στο πρώτο δεκάλεπτο, αντί να δείξουν την απαιτούμενη αυτοσυγκέντρωση…
Ωστόσο, τα σουτ του Μεϊτέ στο 7ο και στο 8ο λεπτό κατέληξαν το πρώτο εκτός εστίας ενώ ο Λαφόν έβγαλε το δεύτερο. Με τους γηπεδούχους να «προσκαλούν» τον αντίπαλό τους να ανέβει ψηλά στο γήπεδο για να τον πιέσει, να τον βρει απροετοίμαστο τακτικά και να επιτεθεί κυρίως από τα αριστερά, με τον Τάισον πάνω στον Καλάμπρια. Στον αντίποδα, το «τριφύλλι» δεν εμφάνιζε ιδέες δημιουργικά, με την μπάλα να μην «ακουμπάει» καθόλου στον Μπακασέτα και αποτέλεσμα να προσπαθεί να απειλήσει με «μεγάλες» μπάλες προς τον Τετέι, ανεπιτυχώς.
Κατάφερε, πάντως, πιέζοντας καλύτερα στον άξονα, να ισορροπήσει την κατάσταση και να μην απειληθεί ξανά στο διάστημα 20’-40’. Παράλληλα, είδε τον Ταμπόρδα να έχει μια-δυο επιθετικές ενέργειες που έμειναν βέβαια ημιτελείς στη συνέχεια και δεν μετουσιώθηκαν σε κάποια τελική ενέργεια στην εστία του Τσιφτσή.
Αντιθέτως, το… ντόμινο αναγκαστικών αλλαγών του ΠΑΟΚ, έφεραν τον Γιακουμάκη στο παιχνίδι και μαζί την τελευταία ευκαιρία για το πρώτο ημίχρονο, στο 42’. Όταν από εκτέλεση φάουλ του Ζίβκοβιτς, ο Έλληνας επιθετικός πήρε την κεφαλιά μέσα στην περιοχή από τον Τουμπά, με τον Λαφόν να κάνει μια εντυπωσιακή εκτίναξη, διατηρώντας το 0-0!
Το δεύτερο μέρος βρήκε τον Παναθηναϊκό να καταγράφει πρώτος μια τελική. Με τον Αντίνο, στο 47ο λεπτό. Τελική που, παρότι θα έπρεπε θεωρητικά, να είναι η αρχή, ήταν το… τέλος των επιθετικών προσπαθειών του σε ολόκληρη την αναμέτρηση της Τούμπας!
Το καταλαβαίνουμε ότι ο Μπενίτεθ προσπάθησε με τον τρόπο του, που ήταν κάτι σαν το «να κρατήσουμε το μηδέν και μετά… βλέπουμε», να καταφέρει να διεκδικήσει την πρόκριση. Σε πρώτη φάση, άλλωστε, όντως, μπόρεσε να φέρει το ματς στα μέτρα του, παρότι συνέχισε να είναι παθητικός, αντί να κοιτάξει να παίξει και… κανονικό ποδόσφαιρο. Αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες και παίζοντας με την μπάλα, όχι πίσω από αυτήν, προκειμένου να απειλήσει.
Αυτό, άλλωστε, φάνηκε μετά τη λήξη του παιχνιδιού και από τα λεγόμενα του Ισπανού τεχνικού. Κάπως έτσι, λοιπόν, προέβη σε τριπλή αλλαγή μετά τη συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα. Κάνοντας την ομάδα του και πιο επιθετικογενή, με την είσοδο του Ζαρουρί αντί του Κυριακόπουλου. Στη θεωρία, όμως, αφού στην πράξη αυτό δεν συνέβη… ποτέ.
Αντιθέτως, αυτό που συνέβη ήταν το λογικό, με βάση όσα είχαν προηγηθεί στο χορτάρι. Ή, αν προτιμάτε, το 1-0, στο 71ο λεπτό. Με την άμυνα των φιλοξενούμενων να… κοιμάται, τον Χατσίδη να μπαίνει στην περιοχή από αριστερά και να τροφοδοτεί στη μικρή περιοχή τον αφύλαχτο Γιακουμάκη, ο οποίος σκόραρε με διπλή προσπάθεια.
Ούτε αυτή η εξέλιξη διαφοροποίησε πάντως την εικόνα τους. Παρότι πλέον -υποτίθεται ότι- «καίγονταν» για να βρουν ένα γκολ ισοφάρισης, έστω, άμεσα δεν έδειξαν κανένα σημάδι αντίδρασης. Καμία βελτίωση, παρότι επιστρατεύθηκε και ο Γιάγκουσιτς που έκανε ντεμπούτο.
Με το δημιουργικό πρόβλημα να παραμένει μέχρι και το τελικό σφύριγμα του Φωτιά, την ώρα που οι «ασπρόμαυροι» μάλιστα βρήκαν και ένα δεύτερο τέρμα. Με τον Λαφόν να αποκρούει το σουτ του Γιακουμάκη, τον Χατσίδη όμως να παίρνει το «ριμπάουντ» και να πετυχαίνει προ κενής εστίας το 2-0.
Κάπως έτσι, μετά το πρωτάθλημα, ο Παναθηναϊκός έχασε και το Κύπελλο που ήταν ο μεγάλος στόχος. Να δούμε από που μπορεί να «πιαστεί» από εδώ και πέρα, σε εγχώριο επίπεδο. Εκτός και αν πιστεύει κανείς ότι ο κόσμος θα… συγκινηθεί με την «μάχη» για την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού «εισιτηρίου» την επόμενη χρονιά…
Κακά τα ψέματα, η Ευρώπη και τα διπλά παιχνίδια απέναντι στην Βικτόρια Πλζεν είναι τα μοναδικά που δίνουν μια προοπτική σε όλο τον οργανισμό. Μια προοπτική, βέβαια, περιορισμένου χρόνου, όσο η ομάδα δεν βγάζει αυτοματισμούς, δεν βρίσκει δίχτυα και αντί για ευκαιρίες δημιουργεί… προβληματισμό για το μέλλον του!
